Grabación de son

Archivos                                                              Características


WAV : É o formato estandar; nestos arquivos almacenanse sonidos reales en forma digital.

MIDI : Nestes arquivos non se gardan sonidos reais,  sinon ordes para que un sintetizador musical xere a musica. Ocupan bastante menos espacio que os arquivos de son real, ainda que teñen peor calidade.

MPS : Son análogos a  los WAV ainda que almacenan o son real comprimido, polo que ocupan bastante menos espacio, con pouca perdida de calidade.

OGG : Formato de audio comprimido de gran calidade e sin limitacións de distribución, posto que esta basado na licencia publica xeral de GNU.

WMA : Estos son os arquivos de audio do reproductor de Windows Media que ven incorporado en Windows; son arquivos comprimidos con boa calidade de son. Teñen a particularidade  de escoitarse a medida que se van recibindo os ficheiros, algo fundamental para internet.

Real Audio: É un formato moi utilizado en internet, xa que a sua principal característica é que se vai  reproducindo a medida que se le, en tempo real.



GRABACIÓNS:

- Música:  

Audacity é unha aplicación que permite grabar, editar e gardar os arquivos de audio dende varias fontes diferentes e en distintos formatos. Esta disponible para Windoes e para Linux.

- Voz:

 Grabador de son que incluye o sistema operativo. Esta utilidad sole estar incluida en todos os programas de edición de son ou video.

Hay que enchufar o  micrófono na entrada correspondente da tarxeta de son e pulsar sobre o botón (grabar) para realizar a grabación. 

- CD de audio:


Para extraer a música dun CD de audio habrá
que recurrir a programas específicos de extracción
de audio dixital, conocidos como ripeadores.

    - En Windows, el Reprodector de Windows
      media ofrece a posibilidade de copiar cancións
      no disco duro con formato wma o mp3.

    - En Linux, un ejemplo es Sound Joicer.






- Tarxeta de son:

Presentación Gimp

IMPRESORA/ESCANER (pregunta 4)

4)Impresora/Escáner


- Resolución, ¿En qué se mide? e ¿En qué se diferencia a dunha impresora da dun escáner?:

-A resolución fai que a calidade das imaxes obtidas dependa directamente dela.
-A resolución do escáner mídese en puntos por polgada (ppp); canto maior sexa este valor, máis puntos gráficos terá a imaxe no mesmo espazo físico, é dicir: maior ou menor calidade.
-A diferencia está, en que a impresora, aparte de que a resolución pódese medir en PPP, tamén se pode medir en dpi (dots per inch), medida que indica o número de puntos que pode debuxar nunha pulgada.

- Unidades da velocidade de impresión: A velocidade pódese medir en cps (caracteres por segundo) ou, o que é máis frecuente hoxe en día, en ppm (páxinas por minuto).


- Funcionamento da impresora láser: Utilizan unha tecnoloxía similar á das fotocopiadoras. Son bastante máis rápidas e permiten obter resultados de alta calidade; cada vez son máis frecuentes as impresoras láser de cor.

Funcionamento do escáner: O proceso de dixitalización dunha imaxe consta de dúas partes:

1) Transformación da imaxe en sinais eléctricos; para este labor, o escáner dispón de sensores CCD (Chrage Coupled Device) que reciben a luz reflectida pola imaxe nun xogo de espellos. Estes sensores son capaces de diferenciar a intensidade e a cor da imaxe.

2) Conversión dos sinais eléctricos creados polos sensores CCD en información dixital; esta tarefa é realizada por un convertedor analóxico/dixital denominadoDAC (Dixital Analog Converter).

- Funcionamento do Plotter: Trátase dun dispositivo que se utiliza nas aplicacións de deseño asisitido por ordenador, xa que permite imprimir planos, debuxos técnicos... cunha excelente calidade.
Un plotter está constituído por un brazo robótico, en cuxo extremo se encontra unha plumiña; a gran diferenza respecto ás impresoras é que realiza debuxos con trazos continuos, conseguindo así figuras (círculos,curvas...) de gran calidade. Outra importante característica do plotter é que, a diferenza da impresora, pode utilizar papel de grandes dimensións.

VIDEO PICASSA

video picassa

DISCOS OPTICOS (pregunta 6)

Di todo o que saibas dos seguintes discos ópticos:

-CDROM, CDR e CDRW:

a) CDROM: Para poder ler os datos almacenados nun CD é necesario un lector de CD-ROM. A calidade deste ven determinado pola velocidade de transferencia de información

b)CDR: É unha unidade de almacenamento e lectura, xa que permite ler a información contida nun CD e, ademáis, escribir (gardar) información sobre un CD virxen.

c)CDRW: Ademáis de poder leer e grabar como unha grabadora, son capaces de modificar a  información grabada nun disco óptico: borrar arquivos, grabar outros novos, etz. Pero para que todo isto sexa posible, o CD debe ser tamén regrabable, posto que do contrario, a unidade so podria grabar unha vez no disco.

- DVD-ROM:
Os DVD poden almacear hasta 17 GB, o que os convirte nos sustitutos dos CD. A grab capacidade dun DVD é consecuencia de dous factores pricipais: utilizanse as duas caras do disco para grabar, e graba información en cada capa de cada unha das caras.Unha unidade lectora DVD dispón dun láser con mayor potencia para poder ler os datos gravados nel.

- Blu-ray: Blu-ray disc tamén coñecido como Blu-ray ou BD, é un formato de disco óptico de nova xeración de 12 cm de diámetro (igual que o CD e o DVD) para vídeo de gran definición e almacenamento de datos de alta densidade. A súa capacidade de almacenamento chega a 25GB por capa, aínda que Sony e Panasonic desenvolveron un novo índice de avaliación (i-MLSE) que permitiría ampliar un 33% a cantidade de datos almacenados,1 dende 25 a 33,4 GB por capa.2 3 Aínda Que outros apuntan que o sucesor do DVD non será un disco óptico, senón a tarxeta de memoria. Non obstante, estase a traballar no HVD ou Disco holográfico versátil con 3,9 TB. O límite de capacidade nas tarxetas de formato SD/MMC está xa en 128 GB, tendo a vantaxe de ser regrabables polo menos durante 5 años.4


O seu competidor como sucesor do DVD foi o HD DVD, pero en febreiro de 2008, despois da caída de moitos apoios ao HD DVD,Toshiba decidiu abandonar a fabricación de reprodutores e as investigacións para mellorar o seu formato.5 6
Existe un terceiro formato, o HD-VMD, que tamén debe ser nomeado, xa que tamén está enfocado a ofrecer alta definición. A súa principal desvantaxe é que non conta co apoio das grandes compañías e é descoñecido por gran parte do público. Por iso a súa principal aposta é ofrecer o mesmo que as outras tecnoloxías a un prezo máis alcanzable, por iso parte da tecnoloxía do DVD (láser vermello). Nun futuro, cando a tecnoloxía sobre o láser azul sexa fiable e barata, teñen previsto adaptarse a ela.

Conexión de redes (pregunta 10)

a) Redes inarámicas:

- Nas redes inarámicas, os usuarios conectanse sen as limitacións que impon un cable, xa que os datos se trasmiten polo aire, deste modo, consíguese gran liberdade de movementos.O novo protocolo WIMAX permite conexións entre dous puntos situados ata un máximo duns 50 Km, con velocidades de ata 70 Mbps ( a velocidade das redes cableadas está entre 100 y 1000 Mbps).

b)Conexión a través dunha liña telefónica cun router:

- Este dispositivo, permite unir ordeadores como se fora un hub ou un switch. Pero isto non é a unica e pricipal función , posto que un router é capaz de buscar o camiño para por en contacto dous ordeadores que se queiran conectar, incluso se estos están en distintas redes. Este ultimo é o motivo polo que existen router ADSL que permiten realizar a conexion a internet através da liña telefónica. O router tamén se encarga de que a información que pase por el non sexa enviada a todos os ordeadores conectados , senón so os seus destinatarios. Un router tamén é capaz de comprobar  si unha ruta funciona e en caso contrario, encontrar outra alternativa; ademáis, si hay varias rutas , elixirá a máis rapida.

c)Conexión a traves dun cable-módem:

- Este cable, habitualmente coaxial, consigue  altas tasas de trasmisión. O inconveniente é que necesita unha infraestructura (cableado) nova. A conexión e multipunto, na cal moitos usuarios comparten o mesmo cable. Para poder realizar a conexión através de cable, ademáis de dispoñer de covertura, é necesario un módem-cable.. Realiza funcions semellantes a unha tarxeta de rede, posto que o modem-cable se conecta directamente con un Sistema de Terminación de Módem cable, pertencente a compañía e só con el podrá realizar a transferencia de información.

d) Conexión vía satélite

- É outra alternativa para acceder a internet; trátase dunha conexión híbrida. A filosofia é que o usuario aproveite a alta velocidade da conexión via satélite para recibir grandes bloques de información. Esta tecnoloxía esta en desuso pola sua baixa velocidade fronte a outros sistemas cableados, e a sua utilización esta quedando reducida a lugares ou situacióons, donde, por razóns xeográficas, aislamento por catástrofes..., non hay posibilidade de utilizar outro tipo de conexión.

Tipoloxía dunha rede ( pregunta 9 )

a) Definición detallada e debuxo esquemático de rede en anel e rede en estrela:

- Rede en anel: Trátase dunha rede na que todos os ordeadores estan conectados a ela. A información circula nun sentido, polo anel, e cada ordeador analiza si é o destinatario; si non o é, deixará pasar a información o seguinte, e así sucesivamente. Trátase dunha rede bastante estable e con unha alta tasa de transferencia de información.

-Rede en estrela: Os ordeadores non están unidos directamente entre eles, senón que o fan através dun dispositivo específico. Trátase dunha rede moi estable ( un problema de comunicación non bloquea toda a rede), segura e con unha velocidade de trasmisión alta. Nestas redes se utilizan cables de tipo UTP.

b) Definición completa de hub o switch:

- Hub: a este dispositivo chegan todos os cables dunha rede, un por cada ordeador e cada dispositivo ( impresora, router...), e actúa de ponte entre todos eles; cando un ordeador envía información, o concentrador a renvía a todos , para que o destinatario a tome e o resto a desfeite.

- Switch: o igual cun hub, actua de ponte entre todos os dispositivos da rede, pero ademáis, é capaz de identificar cada ordenador ou dispositivo conectado, polo que non envía información a todos eles, senon só o destinsatario, evitando deste modo sobrecargar a rede e as colisións de datos.

Redes locais (pregunta 8)

a) Redes locais LAN: definición, compoñentes, protocolo:

Unha rede interna, rede local ou LAN (Local Area Network) é un conxunto de ordeadores conectados entre si, coa finalidade de compartir recursos e información. Todos os ordeadores e dispositivos (impresoras, hub, router...) dunha rede están conectados fisicamente mediante un cableado que os recorre un a un; a conexión deste cable a cada ordeador depende do tipo de cable empleado, pero sempre se realiza através da tarxeta de rede. Ademáis desta tarxeta, é necesario que todos os ordeadores dispoñan do software adecuado, denominado software de rede, que permita compartir os dispositivos conectados a rede. O protocolo máis utilizado  nas redes locais era Ethernet, ainda que cada vez é mais frecuente utilizar o protocolo TCP/IP, adquirindo deste modo características analóxicas as de internet. As redes que utilizan este protocolo denominase intranet.

b) Tipos de cable de rede:

-Cableado coaxial: Trátase dun cable que está formado por un fío condutor central, protexido das correntes eléctricas externas por unha malla de cobre.Este cable resulta económico e pode alcanzar velocidade de transmisión media; a conexión ás tarxetas de rede realízase mediante conectores BNC. Actualmente está en desuso.

-Cableado UTP: Este cable está constituído por catro pares de fíos dunha mesma camisa; cada par de fíos está trenzados para evitar a interferencia eléctrica dos outros pares. Este tipo de cable, que resulta económico e permite alcanzar unha boa velocidade de comunicación, necesita conectores RJ- 45.

-Cableado de fibra óptica: A fibra óptica transporta pulsos de luz a través de pequenas fibras de vidro, polo que non lle afectan as correntes eléctricas externas. Estes cables constan de dous fíos de fibra de vidro ( cada un transmite nunha soa dirección) protexidos por fibras de Kevlar e capas de plástico. Aínda que o seu custo económico é alto, permiten alcanzar velocidades de transmisión moi elevadas e a súa lonxitude pode ser moi extensa; necesitan os conectores ST de fibra óptica.

Memoria flash (pregunta 7)

a) características:
Cada vez son máis os dispositivos de almacenamento que utilizan esta tecnoloxía. Non solo son dispositivos infrmáticos, senon que a sua utilización extendeuse a outros dispositivos electrónicos, como, por exemplo, as cámaras fotográficas o de video dixitais. As caracteristicas mais sobresaintes deste dispositivos son  o seu reducido tamaño e a non necesidade dunha pila ou batería que suministre enerxía a memoria para manter a grabación . Iso si, a vida dunha memoria flash non é indefinida: cifranse entre 100.000 e 1.000.000 as veces que se podrá grabar a información nela.
b) funcionamento:
Como calquer outra memoria, esta constituida por celas nas que se gardfa a informacion que se quere almacenar. Cada cela é como un transitor convencional, pero cunha porta adicional que é  a encargada da carga de información. A memoria flash non é unha memoria RAM.

DISCOS MAGNÉTICOS (pregunta 5)

a)Estructura dun disco magnético:

- A estructura física dos discos magneticos é similar en todos eles, con algunhas pequenasa diferenzas. Alúns conceptos básicos son:
         
               - Caras: son a superficie inferior e superior en cada disco.
             
               - Pistas: son os circulos concéntricos nos que se divide cada cara do sico.

               - Sectores: son as divisións que se fan en cada pista; todos os sectores dun mesmo disco teñen a                      mesma capacidade.

              - Cilindros: No caso dos discos duros, e posto que estos teñen varios discos, aparece o concepto do cilindro para designar os distintos conxuntos de pistas situadas na mesma posición de cada disco.

b) Tipos de discos flexibles:
- discos de 3 1/2 ( nome que fai referencia o seu tamaño en pulgadas ).
-discos Zip, con capacidades de 100, 350, ou 750 MB, e os superdisc LS-x, con capacidades de 120 ó 240 MB.

c) como estan formados os dicos duros e como almacenan información ?
- Están formados por un conxunto de discos apilados cun eixo en común, que se poden ler e escribir nas duas caras do disco. A información almacenase en cada unha das superficies magnéticas do disco, o numero de discos e a composición de material xenético determinan a capacidade do disco.

Monitores (pregunta 3)

a)- Unha característica importante dun monitor é a sua frecuencia (Hz) que indica o número de veces que mostra as imaxes nun segundo; un valor baixo da frecuencia supondría que a imaxe vibre e que a vista tuvera que esforzarse mais do habitual (cansancio visual).

b)- Os dous paramtetros son o número de puntos (pixeles), que se obteñen como producto do numero de liñas (filas) polo número de pixeles de cada unha delas (columnas), e o número de cores, que tamén influe na calidade da imaxe.

c)- A resolución dun monitor indicase utilizando a seguinte monenclatura: 1024x768, que debe interpretarse como 1024 columnas e 768 filas; nese caso a imaxe tendrá 786 432 píxeles.

d)-  Para que unha imaxe se mostre cun numero determinado de cores, necesitase unha cantidade de bits que den a información de cada pixel.

e)- A velocidade de creación de imaxe depende do microprocesador gráfico propio da tarxeta de video, e non da cantidade de memoria RAM gráfica; esta ultima afecta, unicamente, a resolución e o número de cores que poidan activarse.

Monitores (pregunta 2)

- Monitores CRT: seu funcionamento basease na utilizavion dun tubo de rayos catodicos que envia, dende o fondo da pantalla, unha corrente de electrons, que o chocar contra unha superficie de material fosforescente situada na parte interior da pantalla, a iluminada, formandose as imaxes. As imaxes están constituidas por un numero determinado de puntos, que reciben o nome de pixeles.

-Pantalla LCD: estos monitores, evolucionados das pantallas de calculadoras e portátiles, utilizan millóns de celdas de cristal líquido que se polarizan e permiten o paso de determinados rayos, que compoñen a imaxe dun monitor.

-Pantallas TFT: estan constituidas por unha matriz de millons de puntos; cada un dos puntos é un transitor que actua de forma independente co seu cor, tono, brillo, etc., e o conxunto de todos eles forman unha imaxe  de alta calidade.

-Pantallas de plasma: -trátase tamen de monitores planos, habitualmente de grandes dimensions baseados, na utilizacion dun gas (plasma)  que, en cada un dos puntos (pixeles) da pantalla, adquire a cor, o brillo, etc., necesarios para conformar a imaxe.

- Monitores LED:  
- Pantalla LCD pero que en vez de utilizar lámpadas fluorescentes utilizan retro iluminación por LED.
- Ao non utilizar lámpadas fluorescentes eliminaría o uso de Mercurio nos monitores, evitando a contaminación.
- Consume menos enerxía que un LCD (Apple utiliza estas pantallas nos seus MacBook Prol e MacBook Air) (ata un 40%menos)
- Presenta mellor contraste nas imaxes proxectadas, tamén controla mellor o brillo da imaxe para evitar a fatiga na vista.

En resumo, os monitores LED gastan menos enerxía, axudan a coidar o medio e presentan mellor imaxe que un LCD. O detalle vén no prezo.
ej monitor lcd 23pulgadas: 1329$
monitor led 23 polgadas: $ 1.199$

Dispositivos de entrada. Pregunta1

-Lector de código de barras: Os códigos de barras son un conxunto de lineas verticais de cor negra que teñen distintos grosores.Sorn utilizarse en supermercados, almacens, tendas, etz, para identificar os produtos. Un lector de codigo de barras é un dispositivo capaz de ler e interpretar a devandita secuencia de barras, permitindo ao ordenador identificar o produto, e obtendo asi informacion acerca do: por exemplo o seu nome e o seu prezo.

-Escaner: É un dispositivo que permite introducir informacion dende documentos en papel: imaxes, debuxos, fotografias..., e incluso, caracteres, ainda que para isto ultimo debe dispoñer do sistema OCR( Optical Character Recogninton). A calidade dun escaner midese en ppp ou en dpi, unidade que indica o numero de puntos que toma de cada pulgada ( 2,54 centimetros).

-Lector de  banda magnetica: A utilizacion de bandas magneticas esta cada dia mais extendida (tarxetas de credito, tarxetas de identificación persoal, etc.). Os lectores de banda magneetica son dispositivos capaces de ler a información gravada en dita banda. 

- Pantalla táctil: Ademáis de mostrar a información (dispositivos de saida), as pantallas tactiles ofrecen a posibilidade de introducir información con so situar un dedo na sua superficie; por exemplo, elexir unha opción, executar unha orde, obter información, etz.

-Tablet Pc: os tablet Pc consituen a ultíma evolucion dos portatiles ou das PDA, con tamaños intermedios entre ambos os dous, sulen ter unha pantalla de 10 " que serve para introducir datos, de forma semellante a como se fai nunha PDA.