Grabación de son

Archivos                                                              Características


WAV : É o formato estandar; nestos arquivos almacenanse sonidos reales en forma digital.

MIDI : Nestes arquivos non se gardan sonidos reais,  sinon ordes para que un sintetizador musical xere a musica. Ocupan bastante menos espacio que os arquivos de son real, ainda que teñen peor calidade.

MPS : Son análogos a  los WAV ainda que almacenan o son real comprimido, polo que ocupan bastante menos espacio, con pouca perdida de calidade.

OGG : Formato de audio comprimido de gran calidade e sin limitacións de distribución, posto que esta basado na licencia publica xeral de GNU.

WMA : Estos son os arquivos de audio do reproductor de Windows Media que ven incorporado en Windows; son arquivos comprimidos con boa calidade de son. Teñen a particularidade  de escoitarse a medida que se van recibindo os ficheiros, algo fundamental para internet.

Real Audio: É un formato moi utilizado en internet, xa que a sua principal característica é que se vai  reproducindo a medida que se le, en tempo real.



GRABACIÓNS:

- Música:  

Audacity é unha aplicación que permite grabar, editar e gardar os arquivos de audio dende varias fontes diferentes e en distintos formatos. Esta disponible para Windoes e para Linux.

- Voz:

 Grabador de son que incluye o sistema operativo. Esta utilidad sole estar incluida en todos os programas de edición de son ou video.

Hay que enchufar o  micrófono na entrada correspondente da tarxeta de son e pulsar sobre o botón (grabar) para realizar a grabación. 

- CD de audio:


Para extraer a música dun CD de audio habrá
que recurrir a programas específicos de extracción
de audio dixital, conocidos como ripeadores.

    - En Windows, el Reprodector de Windows
      media ofrece a posibilidade de copiar cancións
      no disco duro con formato wma o mp3.

    - En Linux, un ejemplo es Sound Joicer.






- Tarxeta de son:

Presentación Gimp

IMPRESORA/ESCANER (pregunta 4)

4)Impresora/Escáner


- Resolución, ¿En qué se mide? e ¿En qué se diferencia a dunha impresora da dun escáner?:

-A resolución fai que a calidade das imaxes obtidas dependa directamente dela.
-A resolución do escáner mídese en puntos por polgada (ppp); canto maior sexa este valor, máis puntos gráficos terá a imaxe no mesmo espazo físico, é dicir: maior ou menor calidade.
-A diferencia está, en que a impresora, aparte de que a resolución pódese medir en PPP, tamén se pode medir en dpi (dots per inch), medida que indica o número de puntos que pode debuxar nunha pulgada.

- Unidades da velocidade de impresión: A velocidade pódese medir en cps (caracteres por segundo) ou, o que é máis frecuente hoxe en día, en ppm (páxinas por minuto).


- Funcionamento da impresora láser: Utilizan unha tecnoloxía similar á das fotocopiadoras. Son bastante máis rápidas e permiten obter resultados de alta calidade; cada vez son máis frecuentes as impresoras láser de cor.

Funcionamento do escáner: O proceso de dixitalización dunha imaxe consta de dúas partes:

1) Transformación da imaxe en sinais eléctricos; para este labor, o escáner dispón de sensores CCD (Chrage Coupled Device) que reciben a luz reflectida pola imaxe nun xogo de espellos. Estes sensores son capaces de diferenciar a intensidade e a cor da imaxe.

2) Conversión dos sinais eléctricos creados polos sensores CCD en información dixital; esta tarefa é realizada por un convertedor analóxico/dixital denominadoDAC (Dixital Analog Converter).

- Funcionamento do Plotter: Trátase dun dispositivo que se utiliza nas aplicacións de deseño asisitido por ordenador, xa que permite imprimir planos, debuxos técnicos... cunha excelente calidade.
Un plotter está constituído por un brazo robótico, en cuxo extremo se encontra unha plumiña; a gran diferenza respecto ás impresoras é que realiza debuxos con trazos continuos, conseguindo así figuras (círculos,curvas...) de gran calidade. Outra importante característica do plotter é que, a diferenza da impresora, pode utilizar papel de grandes dimensións.

VIDEO PICASSA

video picassa

DISCOS OPTICOS (pregunta 6)

Di todo o que saibas dos seguintes discos ópticos:

-CDROM, CDR e CDRW:

a) CDROM: Para poder ler os datos almacenados nun CD é necesario un lector de CD-ROM. A calidade deste ven determinado pola velocidade de transferencia de información

b)CDR: É unha unidade de almacenamento e lectura, xa que permite ler a información contida nun CD e, ademáis, escribir (gardar) información sobre un CD virxen.

c)CDRW: Ademáis de poder leer e grabar como unha grabadora, son capaces de modificar a  información grabada nun disco óptico: borrar arquivos, grabar outros novos, etz. Pero para que todo isto sexa posible, o CD debe ser tamén regrabable, posto que do contrario, a unidade so podria grabar unha vez no disco.

- DVD-ROM:
Os DVD poden almacear hasta 17 GB, o que os convirte nos sustitutos dos CD. A grab capacidade dun DVD é consecuencia de dous factores pricipais: utilizanse as duas caras do disco para grabar, e graba información en cada capa de cada unha das caras.Unha unidade lectora DVD dispón dun láser con mayor potencia para poder ler os datos gravados nel.

- Blu-ray: Blu-ray disc tamén coñecido como Blu-ray ou BD, é un formato de disco óptico de nova xeración de 12 cm de diámetro (igual que o CD e o DVD) para vídeo de gran definición e almacenamento de datos de alta densidade. A súa capacidade de almacenamento chega a 25GB por capa, aínda que Sony e Panasonic desenvolveron un novo índice de avaliación (i-MLSE) que permitiría ampliar un 33% a cantidade de datos almacenados,1 dende 25 a 33,4 GB por capa.2 3 Aínda Que outros apuntan que o sucesor do DVD non será un disco óptico, senón a tarxeta de memoria. Non obstante, estase a traballar no HVD ou Disco holográfico versátil con 3,9 TB. O límite de capacidade nas tarxetas de formato SD/MMC está xa en 128 GB, tendo a vantaxe de ser regrabables polo menos durante 5 años.4


O seu competidor como sucesor do DVD foi o HD DVD, pero en febreiro de 2008, despois da caída de moitos apoios ao HD DVD,Toshiba decidiu abandonar a fabricación de reprodutores e as investigacións para mellorar o seu formato.5 6
Existe un terceiro formato, o HD-VMD, que tamén debe ser nomeado, xa que tamén está enfocado a ofrecer alta definición. A súa principal desvantaxe é que non conta co apoio das grandes compañías e é descoñecido por gran parte do público. Por iso a súa principal aposta é ofrecer o mesmo que as outras tecnoloxías a un prezo máis alcanzable, por iso parte da tecnoloxía do DVD (láser vermello). Nun futuro, cando a tecnoloxía sobre o láser azul sexa fiable e barata, teñen previsto adaptarse a ela.

Conexión de redes (pregunta 10)

a) Redes inarámicas:

- Nas redes inarámicas, os usuarios conectanse sen as limitacións que impon un cable, xa que os datos se trasmiten polo aire, deste modo, consíguese gran liberdade de movementos.O novo protocolo WIMAX permite conexións entre dous puntos situados ata un máximo duns 50 Km, con velocidades de ata 70 Mbps ( a velocidade das redes cableadas está entre 100 y 1000 Mbps).

b)Conexión a través dunha liña telefónica cun router:

- Este dispositivo, permite unir ordeadores como se fora un hub ou un switch. Pero isto non é a unica e pricipal función , posto que un router é capaz de buscar o camiño para por en contacto dous ordeadores que se queiran conectar, incluso se estos están en distintas redes. Este ultimo é o motivo polo que existen router ADSL que permiten realizar a conexion a internet através da liña telefónica. O router tamén se encarga de que a información que pase por el non sexa enviada a todos os ordeadores conectados , senón so os seus destinatarios. Un router tamén é capaz de comprobar  si unha ruta funciona e en caso contrario, encontrar outra alternativa; ademáis, si hay varias rutas , elixirá a máis rapida.

c)Conexión a traves dun cable-módem:

- Este cable, habitualmente coaxial, consigue  altas tasas de trasmisión. O inconveniente é que necesita unha infraestructura (cableado) nova. A conexión e multipunto, na cal moitos usuarios comparten o mesmo cable. Para poder realizar a conexión através de cable, ademáis de dispoñer de covertura, é necesario un módem-cable.. Realiza funcions semellantes a unha tarxeta de rede, posto que o modem-cable se conecta directamente con un Sistema de Terminación de Módem cable, pertencente a compañía e só con el podrá realizar a transferencia de información.

d) Conexión vía satélite

- É outra alternativa para acceder a internet; trátase dunha conexión híbrida. A filosofia é que o usuario aproveite a alta velocidade da conexión via satélite para recibir grandes bloques de información. Esta tecnoloxía esta en desuso pola sua baixa velocidade fronte a outros sistemas cableados, e a sua utilización esta quedando reducida a lugares ou situacióons, donde, por razóns xeográficas, aislamento por catástrofes..., non hay posibilidade de utilizar outro tipo de conexión.

Tipoloxía dunha rede ( pregunta 9 )

a) Definición detallada e debuxo esquemático de rede en anel e rede en estrela:

- Rede en anel: Trátase dunha rede na que todos os ordeadores estan conectados a ela. A información circula nun sentido, polo anel, e cada ordeador analiza si é o destinatario; si non o é, deixará pasar a información o seguinte, e así sucesivamente. Trátase dunha rede bastante estable e con unha alta tasa de transferencia de información.

-Rede en estrela: Os ordeadores non están unidos directamente entre eles, senón que o fan através dun dispositivo específico. Trátase dunha rede moi estable ( un problema de comunicación non bloquea toda a rede), segura e con unha velocidade de trasmisión alta. Nestas redes se utilizan cables de tipo UTP.

b) Definición completa de hub o switch:

- Hub: a este dispositivo chegan todos os cables dunha rede, un por cada ordeador e cada dispositivo ( impresora, router...), e actúa de ponte entre todos eles; cando un ordeador envía información, o concentrador a renvía a todos , para que o destinatario a tome e o resto a desfeite.

- Switch: o igual cun hub, actua de ponte entre todos os dispositivos da rede, pero ademáis, é capaz de identificar cada ordenador ou dispositivo conectado, polo que non envía información a todos eles, senon só o destinsatario, evitando deste modo sobrecargar a rede e as colisións de datos.